νιφετός
νιφετός, falling snow, a snowstorm
νῐφ-ετός, ὁ,
- falling snow, snowstorm, ὄμβρον . . ἠὲ χάλαζαν ἢ νιφετόν Il. 10.7; οὐ νιφετός, οὔτʼ ἂρ χειμὼν πολὺς οὔτε ποτʼ ὄμβρος Od. 4.566, cf. Pi. Fr. 107.11, Hdt. 4.50, 8.98, Arist. Mete. 349a9, etc.: pl., OGI 199.7 (Adule).
- 2 rain, Nonn. D. 6.267, 8.260.
- 3 metaph., ν. λημμάτων Lib. Or. 57.48.
νιφετός, οῦ (ὁ) [ῐ]
1 neige qui tombe, Il. 10, 7 ; Od. 4, 566 ; Pd. (DH. Dem. 7) ; Hdt. 4, 50, 8, 98 ; Arstt. Mund. 4 ||
2 p. ext. pluie, Nonn. D. 6, 267, 324, 359 ; 8, 260.
Étym. νείφω.
νιφετός, ὁ, der fallende Schnee, das Schneegestöber ; τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἠὲ χάλαζαν ἢ νιφετόν, Il. 10.7 (bei Wolf u. Spitzner νίφετον); οὐ νιφετός, οὔτʼ ἂρ χειμὼν πολύς, Od. 4.566 ; Pind. frg. 74 ; Her. 4.50, 8.98 ; Arist. Meteor. 1.10 u. Sp.
νιφετός
ὁ
[νίφω.]
Snow Il. 10.7 : Od. 4.566.
νῐφετός
- 1snowfall ἢ νιφετοῦ σθένος ὑπέρφατον Pae. 9.14
νιφετός (σν.): snow-storm, snows, Il. 10.7 and Od. 4.566.
νιφετός
νῐφετός, οῦ, ὁ,
νίφω
- falling snow, a snowstorm, Hom., Hdt., etc.