ξενότιμος
ξενότιμος, honouring strangers
ξενό-τῑμος, ον,
- honouring strangers, A. Eu. 547 (lyr.).
ξενό·τιμος, ος, ον [ῑ] qui honore les hôtes ou les étrangers, Eschl. Eum. 546.
Étym. ξ. τιμάω.
ξενότιμος, [ῑ], Gastfreunde od. Fremde ehrend, Aesch. Eum. 547.
ξενότιμος
ξενό-τῑμος, ον,
τιμή
- honouring strangers, Aesch.