ξυρόν

ξῠρόν, τό,

• razor, E. El. 241, Ar. Ec. 65, Th. 219, Nic. Al. 411, Plu. Art. 29, etc.: prov., ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς . ., ὄλεθρος ἠὲ βιῶναι death or life is balanced on a razorʼs edge, Il. 10.173: freq. in later authors, to express a delicately balanced likelihood of failure or success, ἀκμᾶς ἑστακυῖαν ἐπὶ ξυροῦ Ἑλλάδα Simon. 97; ἐπὶ ξ. γὰρ ἀκμῆς ἔχεται ἡμῖν τὰ πρήγματα Hdt. 6.11; κίνδυνος ἐπὶ ξ. ἵσταται ἀκμῆς Thgn. 557; βεβὼς . . ἐπὶ ξ. τύχης S. Ant. 996; ἔβητʼ ἐπὶ ξ.; E. HF 630; ἐπὶ ξ. εἶναι Theoc. 22.6; ἐπὶ ξ. ἑστηκέναι Luc. JTr. 3.

ξῠρόν· τομόν, ἰσχνόν, ὀξύ, Hsch.

ξυρόν, τό (ξύω, auch mit κείρω verwandt, vgl. Buttmann Lexil. II p. 264), das Schermesser ; κρᾶτα πλόκαμόν τʼ ἐσκυθισμένον ξυρῷ, Eur. El. 241 ; Ar. Eccl. 65 u. A. – Von der haarfeinen Schärfe der Schermesserklinge übertr., νῦν γὰρ δὴ πάντεσσιν ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς ἢ ὄλεθρος ἠὲ βιῶναι, Il. 10.173, sprichwörtlich von dem entscheidenden Augenblicke, wo ein Haarbreit den Ausschlag geben kann, wie Her. 6.11 sagt : ἐπὶ ξυροῦ ἀκμῆς ἔχεται ἡμῖν πρήγματα ἢ εἶναι ἐλευθέροισι ἢ δούλοισι ; vgl. Theogn. 569 ; ähnlich Theocr. 22.6, ἀνθρώπων σωτῆρες ἐπὶ ξυροῦ ἤδη ἐόντων, von den Dioskuren, den Rettern in der äußersten Gefahr ; vgl. Aesch. Ch. 870, ἔοικε νῦν αὐτῆς ἐπὶ ξυροῦ πέλας αὐχὴν πεσεῖσθαι ; Soph. φρόνει βεβὼς αὖ νῦν ἐπὶ ξυροῦ τύχης, Ant. 983 ; ὧδʼ ἔβητʼ ἐπὶ ξυροῦ, Eur. Herc.Fur. 630 ; so auch bei sp.D.; Paroemiogr.

ξυρόν

-οῦ, τό.

A razor. Fig. : ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς ἢ . . . ἠὲ . . . Il. 10.173.

ξυρόν (ξύω): razor; proverb ‘on the razorʼs edge,’ see ἀκμή, Il. 10.173†.

ξυρόν ξῠρόν, οῦ, ξύω

• a rasor, Hom., etc.:—proverb, ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς ὄλεθρος ἠὲ βιῶναι death or life is balanced on a rasorʼs edge, Il.; ἐπὶ ξυροῦ τῆς ἀκμῆς ἔχεται ἡμῖν τὰ πράγματα Hdt.; βεβὼς ἐπὶ ξυρῷ τύχης Soph.