οἰκειωτικός
οἰκειωτικός, appropriative
οἰκει-ωτικός, ή, όν,
- appropriative, τέχνη οἰ. Pl. Sph. 223b; τὸ οἰ. πάθος πρὸς ἕκαστα Polystr. Herc. 346 p.79V. (fr. 3 col. 3b)
- 2 adapting, οἰ. δύναμις πρὸς τὸ καλόν Plu. Amat. 2.759e.
οἰκειωτικός, ή, όν :
1 qui s’approprie, Plat. Soph. 223b ||
2 qui s’accorde : πρός τι, Plut. M. 759e, avec qqe ch.
Étym. οἰκειόω.
οἰκειωτικός, sich aneignend, τέχνη, Plat. Soph. 223b ; passend, πρός τι, im Ggstz von ἀντιτακτική, Plut. amat. 16 M.