οὐρανόδεικτος
οὐρανόδεικτος, shewn from heaven, shewing itself in heaven
οὐρᾰνό-δεικτος, ον,
- showing itself in heaven, αἴγλη (of the moon) h.Hom. 32.3.
οὐρανό·δεικτος, ος, ον [ᾰ] montré ou qui se montre dans le ciel, Hh. 32, 3.
Étym. οὐρ. δεικτός.
οὐρανόδεικτος, am Himmel gezeigt, sich am Himmel zeigend, αἴγλη μήνης, H.h. 32.3.
οὐρανόδεικτος
οὐρᾰνό-δεικτος, ον,
- shewn from heaven, shewing itself in heaven, Hhymn.