πάλμυς
πάλμῠς, υδος, ὁ, Lydian word,
- = βασιλεύς, Hippon. 1, 15; epith. of the king of the gods, Zeus, Lyc. 691: gen. πάλμυδος (Dind. for παλάμυδος) A. Fr. 437: acc. Πάλμυν pr. n. in Il. 13.792.
πάλμυς, υος (ὁ) roi, Hippon. fr. 1 ; fr. 15 [ῡ] ; Lyc. 691 [ῠ].
πάλμυς, υος, ὁ, der König ; Hipponax frg. 1.2 bei Tzetz. zu Lycophr. 219 ; Dosiad. ara (XV.25); πάλμυς ἀφθίτων, Zeus, Lycophr. 691.