πέπερι
πέπερι, pepper, the pepper-tree
πέπερῐ, τό,
- pepper, Piper nigrum, Antiph. 277, Arist. Po. 1458a15, Dsc. 2.159, etc.: gen. πεπέρεως Plu. Sull. 13, Ath. 9.381b; πεπέριος Thphr. HP 9.20.2: pl., τὰ τρία πεπέρια Orib. Fr. 67: other forms imply nom. πέπερις, ὁ, gen. τοῦ πεπέριδος Eub. 128; dat. πεπέριδι Ael. NA 9.48; acc. πέπεριν Nic. Al. 332, Th. 876; gen. pl. πεπερίδων Ath. 9.376d: also fem., αἱ πεπέριδες pepper-trees, Philostr. VA 3.4.
- 2 π. πρόμηκες, μακρόν, long pepper, Piper officinarum, Thphr. HP 9.20.1, Dsc. 2.159. (Gen. sg. πιπέρεως Stud.Pal. 20.27.3 (ii/iii A. D.).)
πέπερι, εως (τὸ) poivre ||
➳ Gén. πεπέρεως, Plut. Syll. 13, M. 733e ; Ath. 381e ; ion. πεπέριος, Th. H.P. 9, 20, 2.
Étym. persan biber ; cf. πέπερις.
πέπερι, εως u. εος, ion. ιος, τό (persisches Wort), der Pfeffer, Pfefferbaum, piper ; Hippocr., Diosc. u. A.; der accus. πέπεριν, also wahrscheinlich masc., findet sich Nic. Al. 332, Ther. 876 ; vgl. πέπερις ; der gen. πεπέρεως Plut. Symp. 8.9.3, Sull. 13, Ath. IX.381b ; τοῦ πεπέριος, Eubul. bei Ath. II.66d, wo v.l. πεπέριδος ist, was Meineke aufgenommen hat, da auch in Cram. Anecd. IV.338.10 diese Form aus Eubul. bemerkt ist ; vielleicht ist damit der erwähnte accus. πέπεριν zu vereinigen.
ἐπίθυμα τῆς πράξεως· ... πεπέρεως λευκοῦ ἀνὰ οὐγκίας βʹ, ... στύρακος τερεβινθίνης ἀνὰ δραχμάς βʹ
ofrenda de la práctica: unas dos onzas de pimienta blanca, unas dos dracmas de estoraque de terebinto
πολλὰ βι[ν]εῖν δύνασθαι· στροβίλια πεντήκοντα μετὰ δύο κυάθων γλυκέος καὶ κόκκους πεπέρεως τρίψας πίε
para ser capaz de muchos coitos: machaca cincuenta piñones y granos de pimienta con dos tazas de vino dulce y bébelo
π. μετὰ μέλιτος τρίψας χρῖέ σου τὸ πρᾶγμα
tritura pimienta con miel y unta tu cosa
βαλὼν ἐν καινῇ] λεκ[άνῃ] ἀρχὴν πε[πέρεως
pon en un plato nuevo un grano de pimienta
πέπερι
- pepper, the pepper-tree, Lat. piper.