πέτρινος

πέτρῐνος, η, ον,

• rocky, ὄρος Hdt. 2.8; κοίτη S. Ph. 160 (anap.); ὄχθος, δειράδες, etc., E. IT 290, 1089 (lyr.), etc.; στάλα IG 5(1).1111.37 (Geronthrae); ποτήριον Anon.Vat. 56; λίθοι (opp. λευκοί, ‘marbleʼ) Supp.Epigr. 4.446 (Didyma, iii B. C.); π. ῥόος, τοῖχος π., Schwyzer 89.9, 18 (Argos, iii B. C.): metaph., of a person, Anaxipp. 3.3 (s. v. l.).
• • II changed into rock, of Niobe, Tz. H. 4.715.
  • III π. ἀκοντισμός, a Celtic manoeuvre, Arr. Tact. 37.4.

πέτρινος, von Felsen, Stein gemacht, felsig ; χαλινοί, Aesch. Prom. 561 ; κοίτη, Soph. Phil. 160 ; ὄχθος, Eur. I.T. 290 ; κρήδεμνα, Troad. 508 ; μέλαθρα, μύχατα, Cycl. 489, Hel. 190 ; ὄρος, Her. 2.8 u. Sp.

πέτρινος πέτρῐνος, η, ον πέτρα

• of rock, rocky, Hdt., Soph., Eur.