πήγανον
πήγανον, rue
πήγᾰνον, τό,
- rue, Ruta graveolens, Diocl. Fr. 138, Theopomp.Hist. 177 (a), Alex. 127.8, Thphr. HP 1.3.4, al., Nic. Al. 413; π. ὀρεινόν, ἄγριον, mountain rue, Ruta halepensis, Dsc. 3.45 (but π. ἄγριον, = μῶλυ, ib. 46): prov., οὐδʼ ἐν δελίνῳ οὐδʼ ἐν πηγάνῳ, i.e. scarcely at the edge or beginning of a thing, because these herbs were planted for borders in gardens, Ar. V. 480; cf. περίκηπος.
πήγανον, ου (τὸ) [ᾰ] rue, plante à feuilles grasses, Ar. Vesp. 480 ; Th. H.P. 1, 3, 4 ; Diosc. 3, 52, etc.
Étym. pré-grec.
πήγανον, τό, Raute ; Ar. Vesp. 480 ; Theophr. u. Sp.; bei Nic. ῥυτή, dah. lat. ruta ; π. κηπευτόν, Gartenraute, π. ὀρεινόν, wilde Raute (wahrsch. von πήγνυμι, wegen der fetten, fleischigen Blätter).
Strong 4076
*
rue: Lk 11:42.†
γρά(ψον) (ὀνόματα) κασσιτέρῳ· κρόμυον, πήγανον, λίβανος
graba los nombres en estaño: cebolla, ruda, incienso
πήγανον
πήγᾰνον, ου, τό,
- rue, Lat. ruta:—proverb., οὐδʼ ἐν σελίνῳ οὐδʼ ἐν πηγάνῳ, i. e. scarcely at the edge or beginning, because these herbs formed the borders of beds, Ar.