πανάθλιος
πανάθλιος, all-wretched
πᾰν-άθλιος, α, ον,
- all-wretched, A. Ch. 695, S. OC 1110, E. Hec. 658, Timocl. 25: in late Prose, Ph. 1.542.
παν·άθλιος, α, ον [ᾰν] tout à fait malheureux, accablé d’infortunes, Eschl. Ch. 697 ; Soph. O.C. 1110 ; Eur. Hec. 658.
Étym. π. ἄθλιος.
πανάθλιος, α, ον, ganz elend, sehr unglücklich ; Aesch. Spt. 953, Ch. 684 ; Soph. Phil. 1015, O.C. 1112 ; Eur. Andr. 67 ; Ar. Thesm. 1107 ; auch in späterer Prosa, Philo.
πανάθλιος
πᾰν-άθλιος, α, ον
- all-wretched, Trag.