πανδοκεύς
πανδοκεύς, one who receives all comers, an innkeeper, host
παν-δοκεύς, έως, ὁ,
- one who receives all comers, innkeeper, Pl. Lg. 918b, Plb. 2.15.6, Arr. Epict. 1.24.14, Plu. Apophth. Lac. 2.234e, etc.: metaph., πάσης κακίας π. Pl. R. 580a; π. Ἅιδης Lyc. 655:—later πανδοχεύς, Ev.Luc. 10.35; of the δεκάς, all-containing, Pythag. ap. Procl. in Ti. 3.107 D.; also Pythag. name for unity, Theol.Ar. 6.
πανδοκεύς, έως (ὁ) aubergiste, qui héberge ou accueille tout le monde, Plat. Leg. 918b ; Plut. M. 234e ; fig. en parl. d’Hadès, Lyc. 655 ; πάσης κακίας, Plat. Rsp. 580a, qui entretient tous les vices.
Étym. π. δέχομαι.
πανδοκεύς, ὁ, der Alle aufnimmt, Gastwirt ; καὶ μισθωτός, Plat. Legg. XI.918b ; Sp., wie Plut. – In allgemeiner Bdtg, der Alle aufnimmt, ᾍδης, Lycophr. 655 ; vgl. Plat. Rep. IX.580a, πάσης κακίας πανδοκεῖ καὶ τροφεῖ.
πανδοκεύς, έως, ὁ,
πάνδοκος
- one who receives all comers, an innkeeper, host, Plat., etc.: metaph., πάσης κακίας π. Plat.