παρείρω

παρείρω, (εἴρω A)

• thread in, insert, παρείρας πλεκτάνην A. Fr. 281.3; οὐδʼ ἂν τρίχα, μὴ ὅτι λόγον π. X. Smp. 6.2; τὴν χεῖρα Plb. 18.18.13; νόμους παρείρων is corrupt in S. Ant. 368 (lyr.).

παρείρω, (εἴρω), daneben od. dabei anreihen, einschieben ; Aesch. frg. 267 ; μεταξὺ τοῦ ὑμᾶς λέγειν οὐδʼ ἂν τρίχα μὴ ὅτι λόγον ἄν τις παρείρειεν, Xen. Symp. 6.2 ; Pol. 18.1.13 ; Ath. V.190a.

παρείρω only in pres.

• to fasten in beside, insert, Xen.; νόμους παρείρων if he adds observance of laws, Soph.