παρευδοκιμέω

παρευδοκῐμ-έω,

• surpass in fame, etc., τινα Plu. Pomp. 37, etc.; αἱ χελῶναι τοὺς ἵππους π. Lib. Or. 62.44; ῥώμῃ καὶ ἰσχύϊ D.H. Vett.Cens. 3.1; τῇ ἀκολασίᾳ τινά Alciphr. 1.39:—Pass., to be surpassed, ὑπό τινος Teles p. 26 H., Luc. Herm. 51, Ach.Tat. Vit.Arat. 6, Philostr. Ep. 9.

παρευδοκιμέω, an Ruhm, Ehre, Beifall übertreffen, τινά, z.B. παρηυδοκίμησεν αὐτὸν ἵππους ἀγαθοὺς ἐλαύνων, Plut. Pomp. 37 ; auch τί, in Etwas, Luc. Zeux. 7 ; u. pass., παρευδοκιμεῖται ἡ ἀλήθεια ὑπὸ τοῦ ψεύδους παρὰ πολύ Hermot. 51, u. a.Sp. – Eust. auch im med.

παρευδοκιμέω fut. ήσω

• to surpass in reputation, τινα Plut.