πεσσευτικός
πεσσευτικός, fit for draught-playing
πεσσ-ευτικός, Att. πεττ-, ή, όν,
- skilled in draught-playing: ὁ π., = πεσσευτής, Pl. R. 333b, 374c; π. παιδιά Eust. 1397.14; πεττευτική (sc. τέχνη), = πεσσεία, Pl. Grg. 450d; τὸ -κόν Id. Chrm. 174b; τὰ -κά Id. Alc. 1.110e.
πεσσευτικός, att. πεττευτικός, ή, όν, qui concerne le jeu de trictrac, Plat. Rsp. 333b, 374c ; subst. ἡ πεττευτική, Plat. Gorg. 450d, l’art de jouer au trictrac ; τὸ πεττευτικόν, Plat. Charm. 174b, ou τὰ πεττευτικά, Plat. 1 Alc. 110e, le jeu de trictrac.
Étym. πεττεύω.
πεσσευτικός, zum Spiele mit den Steinen, πεσσοῖς, im Brett gehörig, geneigt, geschickt ; ἡ πεσσευτική, Plat. Gorg. 450d, u. eben so τὰ πεττευτικά, Alc.I, 110e ; ὁ πεττ., der in dem Spiel Erfahrene, Rep. I.333b ; Sp.
πεσσευτικός
- fit for draught-playing (πεσσοί) , skilled therein, Plat.: —πεττευτική (sc. τέχνη) = πεσσεία, Plat.