πετροτόμος
πετροτόμος, cutting stones
πετρο-τόμος, ον,
- cutting stones, ἀκίδες APl. 16.221 (Theaet.).
πετρο·τόμος, ος, ον, qui coupe les pierres, A. Pl. 221.
Étym. πέτρα, τέμνω.
πετροτόμος, Steine schneidend, behauend, ἀκίδες, Theaet. Sch. 4 (Plan. 221); ὁ πετρ., Steinhauer, wie λαοτόμος.
πετροτόμος
πετρο-τόμος, ον,
τέμνω
- cutting stones, Anth.