πλήξιππος
πλήξιππος, striking, driving horses (chariot driving, Slater)
πλήξιππος, Dor. πλάξ-, ον,
- striking or driving horses, epith. of heroes, Il. 2.104, 4.327, 5.705, Call. Hec. Fr. 260.61 Pf. [updated ref.]; Βοιωτοί Hes. Sc. 24; Θήβα Pi. O. 6.85; ἱμάσθλη Nonn. D. 20.227.
πλήξ·ιππος, ος, ον, qui dompte (propr. qui frappe) les chevaux, habile cavalier, Il. 2, 104 ; 4, 327 ; 5, 705 ; 11, 93 ; en parl. d’un fouet, Nonn. D. 20, 227 ||
➳ Dor. πλάξιππος, Pd. O. 6, 145.
Étym. πλήσσω, ἵππος.
πλήξιππος, Rosse stachelnd, spornend, tummelnd ; Hom., Hes. u. sp.D., Beiwort ritterlicher Helden, wie ἱππόδαμος ; Pind. πλάξιππος.
πλήξιππος
[πληξ-, πλήσσω + ἵππος.]
Smiter of horses.
Epithet of Pelops Il. 2.104.
Of Menestheus Il. 4.327.
Of Orestes Il. 5.705.
Of Oïleus Il. 11.93.
πλήξιππος : lasher of horses. (Il.)
πλήξιππος
πλήξ-ιππος, Doric πλᾱξ-ιππος, ον,
- striking or driving horses, Il., Hes.