πλατύλογχος
πλατύλογχος, broadpointed
πλᾰτῠ-λογχος, ον,
- broad-pointed, ἀκόντια Ar. Fr. 476, cf. Alex. 131, IG 2(2).1487.98.
- II Subst. π., τό, partisan, Str. 17.3.7, prob. in Hsch. s.v. μαδάρεις.
πλατύ·λογχος, ος, ον [ᾰῠ] à large pointe, Ar. fr. 401 ; subst. τὸ πλατύλογχον, Str. 828, lance ou javelot à large fer, sorte de pertuisane.
Étym. πλ. λόγχη.
πλατύλογχος, breitspitzig, mit breiter Lanzenspitze, ἀκόντιον, Ar. u. Men. bei Poll. 10.144 ; τὸ πλ., als subst., breitspitzige Lanze, Strab. XVII.