πλινθοφόρος
πλινθοφόρος, carrying bricks
πλινθοφόρ-ος (parox.), ον,
- carrying bricks, Ar. Av. 1134: as Subst., PSI 6.672.5 (iii B.C.), etc.
- 2 πλινθοφόρος, ἡ, name of a coin (cf. κιστοφόρος II), Inscr.Délos 461Bb 49 (ii B.C.).
πλινθο·φόρος, ου (ὁ) qui porte des briques, manœuvre, titre d’une comédie de Diphile, Ar. Av. 1134.
Étym. πλίνθος, φέρω.
πλινθοφόρος, Ziegel tragend, Ar. Av. 1134.
πλινθοφόρος
πλινθο-φόρος, ον,
φέρω
- carrying bricks, Ar.