πολυτρίπους
πολυτρίπους, abounding in tripods
πολυ-τρίπους [ῐ], ὁ, ἡ, gen. ποδος,
- abounding in tripods, AP 7.709 (Alexander).
πολυ·τρίπους, -ποδος (ὁ, ἡ) [ῐ] riche en trépieds, Anth. 7, 709.
πολυτρίπους, οδος, reich an Dreifüßen, Sparta, Alex.Aet. 3 (VII.709).
πολυτρίπους
πολυ-τρίπους (ῐ),
- abounding in tripods, Anth.