πολύθροος
πολύθροος, clamorous
πολύ-θροος, ον, contr. πολύ-θρους, ουν,
- clamorous, μάται A. Supp. 820 (lyr.); φήμη Tryph. 236; κυκλίων στίχος App.Anth. 3.186.
πολύ·θροος-ους, οος-ους, οον-ουν, très bruyant, très sonore, Eschl. Suppl. 820.
Étym. π. θρόος.
πολύθροος, zsgzn πολύθρους, mit vielem Lärm, μάται, Aesch. Suppl. 800 ; viel sprechend, δέλτου διαπτυχαί, v.l. πολύθυροι, Eur. I.T. 727 ; στίχος κυκλίων, Ep.adesp. 571 (APP 109).
πολύθροος
πολύ-θρους, ουν,
- with much noise, clamorous, Aesch.