πρίστης

πρίσ-της, ου, ὁ,

• sawyer, IG 1(2).373.256, 374.82, PCair.Zen. 754.3 (iii B.C.), Poll. 7.114.
• • • • b metaph., hairsplitter, Sch. Ar. V. 1348.
    • 2 saw or file, Poll. 7.113, Hsch.

πρίστης, ὁ, = πριστήρ, Säger, τομεύς, Poll. 7.114 ; der Sägefisch, od. eine Art Haifisch od. Rochen, Arist. H.A. 6.12 (Bekk. πρίστις), vgl. Buttmann Lexil. I.p. 110. Nach Poll. 7.113 = ῥίνη (vor Bekker πρίστις).