προνώπιος
προνώπιος, ος, ον, qui s’offre aux regards, Eur. Bacch. 645 ; τὰ προνώπια, Eur. Bacch. 639, entrée d’une maison ; fig. τὸ προνώπιον, Eur. Hipp. 374, seuil d’un pays ; τὰ προνώπια, DH. 4, 14, carrefours (lat. compita) ; ἥρωες προνώπιοι, DH. 4, 14, lares des carrefours (lat. lares compitales).
Étym. προνωπής.
προνώπιος, vor der Wand, außerhalb der Wände, übh. außerhalb, draußen ; πῶς προνώπιος φαίνῃ πρὸς οἴκοις τοῖς ἐμοῖς ἔξω βεβώς Eur. Bacch. 635 ; τὸ προνώπιον, die Vorhalle ; ἔσχατον χώρας Πελοπίας προνώπιον Hipp. 374 ; εἰς προνώπιʼ αὐτίχʼ ἥξει Bacch. 639. Bei Dion.Hal. 4.14 sind τὰ προνώπια compita, u. ἥρωες προνώπιοι lares compitales.