προσακούω
προσακούω, to hear besides
προσᾰκούω,
- hear besides, τι X. HG 3.4.1.
- II as Pass. of προσαγορεύω, τοιαῦτα π. to be addressed in such terms, ib. 2.4.22, cf. Plu. Adul. 2.71e, Praec. 812e; ἐπαινέσας προσακούω εἴρων I am called . ., J. BJ 1.26.2.
προσ·ακούω [ᾰ] entendre en outre, Xén. Hell. 2, 4, 22, etc. ; Plut. M. 37f, 71e ; El. N.A. 4, 19, etc.
1. bovendien horen.
2. toegesproken worden (als pass. bij
προσακούω, (ἀκούω), dazu hören ; Xen. Hell. 2.4.22 ; Ael. V.H. 2.32 ; Plut. u. a.Sp.
προσακούω
fut. -ακούσομαι
- to hear besides, Xen.