προσανάγω
προσανάγω, to put back to
προσανάγω [ᾰγ], Dor. ποτ-,
- carry up to, ἐς φάος ἐκ βυθίας ποτανάγαγον ἰλύος Hymn.Is. 161:—Pass., to be drawn up, πρός τι v.l. for προσαγ- in D.H. Comp. 14.
- 2 seemingly intr., come up to, approach, f.l. for προσαγαγοῦσαν in Plu. Vind. 2.564c; π. τῇ γῇ approached the land, Id. Pyrrh. 15.
προσ·ανάγω (f. -ανάξω, ao. 2 -ανήγαγον, etc.) [ᾰγ]
1 tr. élever de nouveau vers, avec πρός et l’acc. DH. Comp. 14 ||
2 intr. s’approcher de, dat. Plut. Pyrrh. 15 ; abs. Plut. M. 564c, etc.
προσανάγω, (ἄγω), daran in die Höhe führen ; Dion.Hal. C.V. 14 τῆς γλώσσης ἄνω πρὸς τὸν οὐρανὸν προσαναγομένης, – sc. τὴν ναῦν, landen, Plut. Pyrrh. 15.
προσανάγω
fut. ξω
- seemingly intr. πρ. τῇ γῇ to put back to land, Plut.