προσελκύω Save Bailly 2024 Pape προσ·ελκύω (seul. ao. moy. προσειλκυσάμην) attirer à soi, acc. Eur. I.A. 1452, Hipp. 1432 ; Ar. Eccl. 910, etc. προσελκύω, gibt aor. u. a. tempp. zu προσέλκω (s. ἑλκύω), προσέλκυσαι σὸν παῖδα, Eur. Hipp. 1432.