προστρέπω
προστρέπω, to turn towards a god, to approach with prayer, supplicate
προστρέπω,
- turn towards, esp. towards a god as a suppliant, approach with prayer, supplicate, τοσαῦτά σʼ, ὦ Ζεῦ, προστρέπω S. Aj. 831: c. acc. pers. et inf., entreat one to do, μή μʼ ἀτιμάσῃς . ., ὧν ( = τούτων ἃ) σε προστρέπω φράσαι Id. OC 50: c. acc. rei et inf., pray that . ., ὀλέσθαι πρόστρεπʼ Ἀργείων χθόνα E. Supp. 1195:—Med., with aor. προσετραπόμην Hom. Epigr. 15.1; π. δῶμα, δόμους, Hom. l.c., A. Eu. 205; τὴν Διὸς . . Ἐργάνην S. Fr. 844: in late Prose, Plu. Cleom. 39, Ael. NA 15.21, etc.; reverence, celebrate, τινα Plu. Col. 2.1117a.
- 2 approach (as an enemy), Ἰαωλκὸν πολεμίᾳ χερὶ προστραπών Pi. N. 4.55 codd.
- II Med., make a matter of supplication, appeal to, τοῦ παθόντος προστρεπομένου τὴν πάθην Pl. Lg. 866b.
προσ·τρέπω :
I tr. tourner vers, Opp. Ix. 3, 14 ||
II intr. (s. e. ἑαυτόν) se tourner vers :
1 en suppliant, c. à d. supplier : τινά τι, Soph. Aj. 831, demander en priant qqe ch. à qqn ; πρ. τινά avec l’inf. Soph. O.C. 50, supplier qqn de, etc. ; avec une propos. inf. Eur. Suppl. 1195, demander avec prières que, etc. ||
2 en ennemi, c. à d. attaquer, se précipiter sur, acc. Pd. N. 4, 90 ||
Moy.
I intr. :
1 se tourner vers, se diriger vers, acc. Hom. Ep. 15 ||
2 se tourner vers en suppliant, prier, supplier, acc. Eschl. Eum. 205 ; Soph. fr. 724 ; Plut. Cleom. 39 ; El. N.A. 15, 21 ||
II tr. se faire à soi-même un sujet de malédiction de, maudire, acc. Plat. Leg. 866b ||
➳ Ao. moy. 1 pl. προσετραπόμεσθα, Hom. Ep. 15, 1.
1. act. (smekend) richten tot, met dubb. acc.:
2. med.
a. zich (smekend) richten tot,
b. (smekend) naar voren brengen,
προστρέπω, (τρέπω), zuwenden, zukehren ; ὑπὸ τῆς φύσεως προστραπὲν ἐφορμήσει, von der Natur darauf hingeführt, angetrieben, Opp. Ix. 3.14.
Med. sich wohin wenden, c. accus., Hom. en 15 ; bes. sich mit Bitten u. Flehen, als ἱκέτης, an eine Gottheit wenden, anflehen, wie Hesych. σέβειν, τιμᾶν, προσκυνεῖν erkl., προστρέπεσθαι θεούς, S.Emp. adv.phys. 1.62 ; καὶ προστραπέσθαι τούσδʼ ἐπέστελλον δόμους, Aesch. Eum. 196 ; u. in Prosa, Ael. H.A. 15.21. – So auch im act., Ἰαωλκὸν πολεμίᾳ χερὶ προστραπών, Pind. N. 4.55, nachdem er sich feindlich gegen Jolkos gewendet ; u. bittend, τοσαῦτά σʼ, ὦ Ζεῦ, προστρέπω, Soph. Aj. 818, vgl. O.C. 50 ; κακῶς ὀλέσθαι πρόστρεπʼ Ἀργείων χθόνα, Eur. Suppl. 1194.
Med. sich wohin wenden, c. accus., Hom. en 15 ; bes. sich mit Bitten u. Flehen, als ἱκέτης, an eine Gottheit wenden, anflehen, wie Hesych. σέβειν, τιμᾶν, προσκυνεῖν erkl., προστρέπεσθαι θεούς, S.Emp. adv.phys. 1.62 ; καὶ προστραπέσθαι τούσδʼ ἐπέστελλον δόμους, Aesch. Eum. 196 ; u. in Prosa, Ael. H.A. 15.21. – So auch im act., Ἰαωλκὸν πολεμίᾳ χερὶ προστραπών, Pind. N. 4.55, nachdem er sich feindlich gegen Jolkos gewendet ; u. bittend, τοσαῦτά σʼ, ὦ Ζεῦ, προστρέπω, Soph. Aj. 818, vgl. O.C. 50 ; κακῶς ὀλέσθαι πρόστρεπʼ Ἀργείων χθόνα, Eur. Suppl. 1194.
προστρέπω dub.,
- 1turn over to c. acc. & dat. λατρίαν Ἰαολκὸν πολεμίᾳ χερὶ προστρᾰπὼν Πηλεὺς παρέδωκεν Αἱμόνεσσιν (προτραπὼν coni. Heyne: προστραχὼν Postgate) N. 4.55
προστρέπω
fut. ψω
- 1to turn towards a god, to approach with prayer, supplicate, Soph.; c. acc. pers. et inf. to entreat one to do, Soph.; c. acc. rei et inf. to pray that, Eur.:—so in Mid., Aesch.
- 2to approach (as an enemy), Pind.