προὔνεικος Save Bailly 2024 προὔνεικος, ου (ὁ) 1 portefaix, DL. 4, 6 || 2 adj. προὔνεικος, ος, ον, lascif (attouchement) Anth. 12, 209. Étym. προενεγκεῖν.