πρώτιστος
πρώτιστος, the very first, first of the first
πρώτιστ-ος, η, ον, also ος, ον h.Cer. 157:—poet. and late Prose Sup. of πρῶτος,
- the very first, Il. 2.228, 16.656, Od. 19.447; πολὺ π. Il. 2.702, Od. 14.220, etc.; ὁ π. χρόνος, opp. ὁ ἐνεστώς, PEleph. 10.4 (iii B.C.); principal, primal, θεὰ π. Νύξ Phld. Piet. 14; αἰτία Procl. Inst. 12; τῶν φύσει κρειττόνων π. ὁ δημιουργός Hierocl. in CA 3 p.424 M., cf. Iamb. Comm.Math. 4, al., Dexipp. Fr. 32(b) J., Agath. 3.2: neut. πρώτιστον as Adv., first of all, Od. 10.462, 20.60, al., Pi. N. 5.25, B. 8.11, Ar. Lys. 555, D. 43.75, Antiph. 98: also pl. πρώτιστα Il. 1.105, Od. 3.419, Hes. Op. 109, A. Fr. 195, S. OT 1439, El. 669, Ar. Pl. 792; ἐπειδὴ π. now that, Alc. 15.7; ὅτε π. when aforetime, Call. Aet. Oxy. 2079.21 [Fr. 1.21 Pf.]; especially, principally, π. ἁλίσκεται ἐνταῦθα τὸ ὄψον Str. 12.3.19: also τὸ π. E. Supp. 430; τὰ π. Od. 11.168.
πρώτιστος, η, ον, le premier de tous, Il. 2, 228 ; 16, 656 ; Od. 19, 447 ; πολὺ πρώτιστος, Il. 2, 702 ; Od. 14, 220, de beaucoup le premier ; neutre adv. πρώτιστον, Od. 10, 462 ; 20, 60, etc. ; Dém. 1076, 17, etc. ; ou πρώτιστα, Il. 1, 105 ; Od. 3, 419 ; Hés. O. 109 ; Eschl. fr. 181 Dind. ; Soph. O.R. 1439, etc. ; Eur. El. 664, en premier lieu, premièrement ; τὸ πρώτιστον, Eur. Suppl. 430 ; τὰ πρώτιστα, Od. 11, 168, m. sign. ||
➳ Fém. πρώτιστος, Hh. Cer. 157.
Étym. sup. de πρῶτος.
πρώτιστος, p. superl. von πρῶτος, der allererste ; Il. 2.228, 16.656 ; u. • adv. πρώτιστα , 1.105 ; πρώτιστα θεῶν ἱλάσσομʼ Ἀθήνην, Od. 3.419 ; τὰ πρώτιστα, 11.168, zu allererst ; auch Hes.; πρώτιστος ἐπέμιξε, Pind. P. 2.32 ; πρώτιστον, N. 5.25 ; πρώτιστα ἥξεις, Aesch. frg. 181 ; u. so auch Soph. Trach. 1171, 1439 ; εἰδέναι δέ σου πρώτιστα χρῄζω, El. 659 ; u. so adverbial auch Eur. im sing., Suppl. 430, u. im plur., 664 ; Parmenid. bei Plat. Symp. 178b ; vgl. auch Lobeck Phryn. p. 419 ; auch zweier Endgn, κατὰ πρώτιστον ὀπωπήν, auf den allerersten Anblick, H.h. Cer. 157. – Einzeln auch in späterer Prosa, wie Nicom. arithm. 2.5.
πρώτιστος
[an anomalous superl. form fr. πρῶτος.]
Strengthened form of, but gen. hardly to be distinguished from, πρῶτος.
- 1
- a
Like πρῶτος
5.a : νηὸς ἀποθρῴσκοντα πολὺ πρώτιστον Ἀχαιῶν Il. 2.702. Cf. Il. 14.442 : Od. 14.220, Od. 19.447. - b
Like πρῶτος
5.b : ἅς τοι πρωτίστῳ δίδομεν Il. 2.228. Cf. Il. 16.656.
- a
- 2
In neut. sing. πρώτιστον
as adv. - a
Like πρῶτος
6.b.First, in the first place, first of all : πῦρ μοι π. γενέσθω Od. 22.491.
- b
Like πρῶτος
6.c.β : Ἀρτέμιδι π. ἐπεύξατο Od. 20.60. - c
Like πρῶτος
6 (j) : οἶον ὅτε π. ἐλείπετε πατρίδα γαῖαν (when first you . . .) Od. 10.462.
- a
- 3
In neut. pl. πρώτιστα
as adv. - a
Like πρῶτος
6.b : π. λέων γένετο Od. 4.456. - b
Like πρῶτος
6.c.α : π. δύσετο χαλκόν Od. 22.113. Cf. Il. 9.168. - c
Like πρῶτος
6.c.β Κάλχαντα π. προσέειπεν addressed him first Il. 1.105. Cf. Il. 2.405, Il. 18.478 : Od. 3.57, 419, Od. 13.404= Od. 15.38 (go to him first of all). - d
Like πρῶτος
6.i : ἐμὲ π. ἕταροι λίσσοντο Od. 9.224. - e
Like πρῶτος
6 (l) : ἐξ οὖ τὰ π. ἑπόμην Ἀγαμέμνονι (ever since . . .) Od. 11.168.
- a
πρώτιστος
- 1first of all ἥρως ἐμφύλιον αἶμα πρώτιστος ἐπέμειξε θνατοῖς P. 2.32 n. s. pro adv., αἱ δὲ πρώτιστον μὲν ὕμνησαν Διὸς ἀρχόμεναι σεμνὰν Θέτιν Πηλέα θʼ N. 5.25
πρώτιστος , sup. to πρῶτος: first of all, chiefest. —Adv., πρώτιστον, πρώτιστα (πρώτισθʼ), Od. 11.168.
πρώτιστος, η, ον
poet. Sup. of πρῶτος
- the very first, first of the first, Hom.; πολὺ πρώτιστος Hom.: neut. πρώτιστον as adv. first of all, Od., Ar., etc.: —so πρώτιστα, Hom., Attic; —τὸ πρώτιστον Eur.; τὰ πρώτιστα Od.