πυριβήτης
πυριβήτης, standing over a fire
πῠρῐ-βήτης, ου, poet. εω, ὁ, (βαίνω)
- standing over a fire, τρίπους Arat. 983.
πυρι·βήτης, ου [ῠῐ] adj. m. qui va sur le feu, Arat. 983.
Étym. πῦρ, βαίνω.
πυριβήτης, ὁ, der über dem Feuer Stehende, τρίπους, Arat. 983, vgl. ἐμπυριβήτης.