πυρσοτόκος
πυρσοτόκος, fire-producing
πυρσοτόκος, ον,
- fire-producing, π. λίθος a flint, AP 6.27 (Theaet.); λᾶϊγξ Nonn. D. 37.59; π. Ἄρης Man. 4.467.
πυρσο·τόκος, ος, ον, qui produit du feu, Anth. 6, 27 ; Nonn. D. 37, 59 ; Man. 4, 467.
Étym. πυρσός, τίκτω.
πυρσοτόκος, Feuer erzeugend ; λίθος, Feuerstein, Theaet.Schol. 1 (VI.27); Ἄρης, Maneth. 4.467.
πυρσοτόκος
πυρσο-τόκος, ον,
τίκτω
- fire-producing, π. λίθος a flint, Anth.