σαρκοτυπής
σαρκοτυπής, smiting on the flesh
σαρκο-τῠπής, ές,
- smiting on the flesh, Orac. ap. Phleg. Fr. 37 J.
σαρκο·τυπής, ής, ές [ῠ] dont la chair est frappée, Sib. (Phlég. tr. de Longæv. c. 5, 10).
Étym. σ. τύπτω.