σελινᾶτον
σελινᾶτον, apiatum
σελῑν-ᾶτον, τό,
- = Lat. apiatum, Philagr. ap. Orib. 5.23 tit., Gloss.
σελινᾶτον, ου (τὸ) décoction de persil, Orig. 1, 390 B.-Dar.
Étym. σέλινον.