σιναμωρέω

σῐνᾰμωρ-έω,

• ravage or destroy wantonly, τῆς Ἑλλάδος μηδεμίαν πόλιν σιναμωρέειν Hdt. 1.152, cf. 8.35: intr., Phld. Herc. 1457.12; σ. ἔς τι Paus 2.32.3:—Pass., to be treated wantonly, γυνὴ σιναμωρουμένη χαίρει Ar. Nu. 1070.

σιναμωρέω, beschädigen, verletzen, verheeren, verwüsten ; τῆς Ἑλλάδος μηδεμίην πόλιν σιναμωρέειν, Her. 1.152 ; ὅσα ἐπέσχον τῆς Φωκίδος, πάντα ἐσιναμώρεον, 8.35.
Bei den Attikern = benaschen, aus Näscherei heimlich entwenden, u. übertr. nach verstohlenem Liebesgenuß lüstern sein, γυνὴ σιναμωρουμένη χαίρει Ar. Nub. 1053, das Weib läßt sich gern benaschen.

σιναμωρέω σῐνᾰμωρέω, fut. -ήσω σινάμωρος

• to ravage or destroy wantonly, Hdt.:—Pass. to be treated wantonly, Ar.