σκιλλιτικός
σκιλλιτικός, of squills
σκιλλῑτικός, ή, όν, (σκίλλα)
- of squills, ὄξος σ. vinegar of squills, Dsc. 2.171, Archig. ap. Orib. 44.26.11, etc.; sts. wrongly written σκιλλητικός:—also σκιλλητικώδης, ες (leg. σκιλλιτ-), = σκιλλιτικός, Gal. 13.242; σκίλλινος, η, ον, Dsc. Eup. 1.75, Archig. ap. Orib. 8.1.32.
σκιλλιτικός, ή, όν [ῑτ] préparé avec du jus de scille, Diosc. 2, 202 ; Orib. 31 Mai, etc.
Étym. σκιλλίτης.