σπαθητός
σπαθητός, struck with the σπάθη
σπᾰθ-ητός, ή, όν,
- struck with the σπάθη, compactly woven, A. Fr. 365, Democr.Eph. 1.
σπαθητός, ή, όν [ᾰ] dont la trame est serrée, Eschl. fr. 331 ; Soph. (Poll. 7, 36) ; Démocr. (Ath. 525d).
Étym. vb. de σπαθάω.
σπαθητός, von Geweben, die auf dem senkrechten Webstuhle mit der σπάθη gewebt u. dichtgemacht sind ; ὑφάσματα, Aesch. frg. 330, χλαῖνα, Soph. bei Poll. 7.36.