σπανοπώγων
σπανοπώγων, with scanty beard
σπᾰνο-πώγων, ωνος, ὁ,
- with scanty beard, Ion Hist. 10, PPetr. 3 p.25 (iii B.C.), Suid. s.v. εἰς Τροιζῆνα.
σπανο·πώγων, ωνος [ᾰ] adj. m. qui a la barbe rare, Ion (Poll. 2, 88).
Étym. σπανός, πώγων.
σπανοπώγων, ωνος, ὁ, mit dünnem Barte ; Galen.; Poll. 2.88.