σπορεύς
σπορεύς, sower
σπορ-εύς, έως, ὁ,
- sower, X. Oec. 20.3, PFlor. 20.22 (ii A.D.).
- II father, begetter, Them. Or. 6.77b.
σπορεύς, έως (ὁ) semeur, Xén. Œc. 20, 3.
Étym. σπείρω.
σπορεύς, ὁ, der Säer ; Xen. Oec. 20.3 ; Poll. 1.221.