στυγνός

στυγν-ός, ή, όν,

• hated, abhorred, of persons and things, Archil. 80; ἄτη A. Pr. 886 (anap.); ὦ στυγνὲ δαῖμον Id. Pers. 472; ὦ στυγνὸς αἰών S. Ph. 1348; λῶβαι Id. Aj. 561, etc.: c. dat., hateful or hostile to one, A. Pers. 286 (lyr.), S. El. 918. Adv. Comp. -οτέρως, ἔχειν πρός τινα BGU 1301.8 (ii/i B.C.).
• • II gloomy, sullen, πρόσωπον A. Ag. 639, E. Alc. 777; ὀφρύων νέφος Id. Hipp. 172 (anap.), cf. 290; στυγνοὶ κλαίουσιν Ἔρωτες Mosch. 3.67; ὁρᾶν στυγνός, opp. φαιδρός, X. An. 2.6.9, cf. 11, Hp. Mul. 2.182, LXX Is. 57.17, Arr. Epict. 3.5.9 (Comp.), Aret. SD 1.5; νύξ LXX Wi. 17.5; οἱονεὶ πυρὸς εἰσπεσόντος εἰς ὕδωρ στυγνὸν σέλας ἐκπέμπουσα [λιγνύς] Adam. Vent. 34; σ. διαγωγαὶ καὶ ἀναγνώσεις καὶ διηγήματα, opp. ἐρεθιστικὰ τῶν ἀφροδισίων, Sor. 2.46; στυγνὸς μὲν εἴκων δῆλος εἶ sullenly, with an ill grace, S. OT 673: neut. as Adv., στυγνὸν οἰμώξας Id. Ant. 1226.

στυγνός, eigtl. zsgzn aus στυγανός, wie στυγερός, verhaßt ; δαίμων, Aesch. Pers. 464 ; ἄτη, Prom. 888 ; traurig, στυγνῷ προσώπῳ, Ag. 625, Soph. Trach. 1038, Phil. 1122 ; στυγνὸν οἰμώξας, traurig, Ant. 1211, στυγνὸς μὲν εἴκων δῆλος εἶ, verdrießlich, ungern, O.R. 673, oft Eur., στυγνὸν ὀφρύων νέφος Hipp. 173, ἔπος στυγνότατον Suppl. 1161 ; ὁρᾶν στυγνὸς ἦν, Ggstz φαιδρός, Xen. An. 2.6.9, 11 ; καὶ ἄγριος, Bion. 1.52 ; ἡμέρα στυγνοτέρα, Plut. Num. 10.

στυγνός, ή, όν στυγέω

• • Ihated, abhorred, hateful, Aesch., Soph.:—c. dat. hateful or hostile to one, Aesch., Soph.
  • IIgloomy, sullen, Lat. tristis, Aesch., Eur.; ὁρᾶν στυγνός gloomy to behold, Xen.;— στυγνὸς εἴκων yielding sullenly, with an ill grace, Soph.; neut. as adv., Soph.