συκάζω

σῡκάζω, (συκῆ)

• gather or pluck ripe figs, Ar. Av. 1699 (lyr., with a play on συκοφαντέω, cf. συκαστής), Poll. 1.242, etc.; τὰ σῦκα σ. X. Oec. 19.19; σ. ἀπὸ δένδρων D.C. 56.30; σ. τὰς συκᾶς gather figs from the fig-trees, Poll. 1.226.
• • II scrutinize, Aristaenet. 1.22, Hsch.: hence sens. obsc., Stratt. 3. Cf. συκοφαντέω II.

συκάζω, [ῡ], reife Feigen lesen, abbrechen, Schol. Ar. zu a. O.; τὰ σῦκα, Xen. Oec. 19.19 ; bei Poll. 6.49 = συκίζω. – Auch betasten, necken, bes. in obszöner Bdtg, nach Hesych. κνίζειν ἐν ταῖς ἐρωτικαῖς ὁμιλίαις ; vgl. Strattis bei Ath. XIII.592d ; u. so emend. Hecker συκάσεται für δικάσεται in Nicarch. 1 (V.38). – Auch = συκοφαντέω, Ar. Av. 1699, nach Schol.

συκάζω συκῆ

• to pluck ripe figs, Ar., Xen.