συνανύτω
συνανύτω, to come to an end with
συνᾰνύτω [ῠ], = sq. (in intr. sense),
- come to an end together with, ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς A. Ag. 1123 (lyr.).
συν·ανύτω, anc. att. ξυν·ανύτω (seul. prés.) [ᾰνῠ] achever, d’où cesser, finir, Eschl. Ag. 1123 ; cf. le suiv.
συνανύτω, = συνανύω, Aesch. Ag. 1094, intr.
συνανύτω
- 1συνανύτω, to come to an end with, c. dat., Aesch.
- 2συνανύω to arrive together, Plut.