συνεκτρέχω

συνεκ-τρέχω, aor. -έδρᾰμον,

• run out along with or together, sally out together, X. HG 4.3.17, Ages. 2.11; σ. ἅμα τῷ λόγῳ rushed together to the rescue of the argument, Plu. Fac.lun. 2.933f; to be an accomplice, ἰδών ποτʼ αἰσχρὸν πρᾶγμα μὴ συνεκδράμῃς Men. Mon. 272.
• • • • b Astrol., of the moon in conjunction, μηδέπω τὰς τοῦ Ἡλίου συνεκδραμούσης αὐγάς not yet having abetted (sc. by reflection) the sunʼs rays, Heph.Astr. in Cat.Cod.Astr. 8(1).158.
    • 2 of plants, shoot up together, Thphr. CP 5.6.11 (v.l.).
  • II fall to the lot of, Plb. 5.33.7, 10.40.6, 12.13.5, 38.5.3.
  • • 2 coincide, τῶν οἰωνισμάτων οἷς συνεξέδραμεν ὁ τόκος Lib. Or. 59.26; τῇ ἀκολουθίᾳ πως τοῦ λόγου συνεξέδραμεν the digression suited in a way the sequence of the argument, Gal. 10.238.
  • III to be of the same length, D.H. Comp. 26, Plu. QConv. 2.723b; have the same ending by analogy, A.D. Pron. 55.5, al., Eust. 769.28.

συνεκτρέχω, (τρέχω), mit od. zugleich hinauslaufen, bes. um einen Ausfall und Angriff zu machen ; Xen. Ages. 2.11, Hell. 4.3.17 u. Sp., wie Hdn. 4.4 ; – auslaufen, ablaufen, bes. glücken, imperson., ὧν οὐδὲν αὐτῷ συνεξέδραμε, Pol. 12.13.5, vgl. 5.33.7, erklärt durch τῆς τύχης αὐτῷ συνεκδραμούσης 10.40.6 ; – auf Eins hinauslaufen, an Größe, Menge usw. gleichkommen, Schaefer Dion.Hal. C.V. p. 425.

συνεκτρέχω fut. -δραμοῦμαι

• to sally out together, Xen.