συντίκτω

συντίκτω,

• procreate together, ἡ φύσις ἑκάστῃ ἡλικίῃ τὰ οἰκεῖα ξ. Aret. CD 1.4; ἐκ γενετῆς συντίκτεται αὐτοῖς τὰ σίνη Sch. Ptol. Tetr. p.139 bis.