σύμμιξις
σύμμιξις, commixture
σύμμιξις (or σύμμειξις), εως, ἡ,
- commingling, commixture, πάντων χρημάτων Anaxag. 4; τινῶν πρὸς ἄλληλα Pl. Phlb. 23d, cf. Plt. 309b; αἰσθήσεως καὶ δόξης Id. Sph. 264b; ἡ τῶν γάμων σ. καὶ κοινωνία Id. Lg. 721a; ἐκ συμμίξεως by commixture, Arist. GA 785b5, cf. Pl. Ti. 60d.
- II sexual intercourse, Id. Lg. 839a, Plu. Num. 4.
- III οἱ υἱοὶ τῶν σ. mistranslation of Hebr. benē hatta` ărūbóth ‘sons of pledges’, i.e. ‘hostages’, through confusion of root with `ēreb ‘mixed horde’, LXX 4 Ki. 14.14.
σύμμιξις, anc. att. ξύμμιξις, εως (ἡ)
1 mélange, union, Plat. Pol. 309b, Soph. 264b, etc. ; Arstt. G.A. 5, 5, 8, etc. ; τινων πρὸς ἄλληλα, Plat. Phil. 23d, de diverses choses les unes avec les autres ; joint à κοινωνία, Plat. Leg. 721a ||
2 rapports mutuels, commerce réciproque, Plut. Num. 4 ; commerce intime, relations sexuelles, Plat. Leg. 839a.
Étym. συμμίγνυμι.
1. vermenging, mengeling, mix.
2. (geslachts)gemeenschap.
σύμμιξις, εως, ἡ, Mischung, Vermischung, Umgang, Verbindung ; γάμων σύμ. καὶ κοινωνία, Plat. Legg. IV.721a, ἡ σύμ. τούτων πρὸς ἄλληλα, Phil. 23d, wie δέξασθαι ξύμμιξιν πρὸς ἀλλήλας, Polit. 309b. auch von fleischlicher Vermischung, Legg. VIII 839a.
σύμμιξις
σύμ-μιξις, εως,
- Icommixture, τινος πρός τι Plat.
- IIintercourse, Plut.