τέρμων

τέρμων, ονος, ὁ,

• = τέρμα, boundary, A. Fr. 191 (anap.), E. Hipp. 746 (lyr.); pl., ib. 3, 1159, Heracl. 37, al.; edge, δίσκου Id. Hel. 1472 (lyr.): chiefly poet., but cf. Str. 3.5.5, Plu. Pyrrh. 12 (pl.), Porph. Chr. 13: prose word in dialects, IG 14.352 (Halaesa), SIG 421.8 (Thermon, iii B.C.).
• • • 2 = Lat. Terminus, Plu. Num. 16.
  • II end, A. Supp. 629 (anap.); βίου E. Ph. 1352.

τέρμων, ονος, ὁ, = τέρμα ; Aesch. frg. 177 ; τέρμονʼ ἀμέμπτως πρὸς ἅπαντα, Suppl. 629 ; οἷον τέρμονα βίου ἔτλης, Eur. Phoen. 1361 ; πρὶν ἄν σε γαίας τερμόνων ἔξω βάλω, Med. 276, u. öfter.

τέρμων, ονος, ὁ, = τέρμα

• • Ia boundary, Eur.; and in pl., Eur.
  • • 2= Lat. Terminus, Plut.
  • IIan end, βίου Eur.