ταχύγλωσσος
ταχύγλωσσος, quick of tongue, talking fast
τᾰχῠ-γλωσσος, ον,
- quick of tongue, talking fast, Hp. Epid. 2.6.1, Ruf. Fr. 70, etc.
ταχύ·γλωσσος, ος, ον [ᾰ] qui parle vite ou trop vite, Hpc. 1050d, etc. ||
Cp. -ότερος, Hpc.
Étym. τ. γλῶσσα.
ταχύγλωσσος, schnellzüngig, voreilig im Reden, Hippocr.