τεκμαρτός
τεκμαρτός, possible to be determined
τεκμαρ-τός, ή, όν,
- possible to be determined, πρὸς εἶδος . . οὐδὲν προσιδόντι τεκμαρτόν Cratin. 260 (hex.).
τεκμαρτός, ή, όν, qui permet, motive ou provoque une conjecture, Crat. (Héph. p. 18, 4).
Étym. τεκμαίρω.
τεκμαρτός, woraus man Zeichen entnehmen, vermuten, schließen oder urteilen kann, οὐδὲν ἰδόντι τεκμαρτόν Cratin. bei Hephaest. p. 6.