τεκνόποινος
τεκνόποινος, child-avenging
τεκνό-ποινος, ον,
- child-avenging, μῆνις A. Ag. 155 (lyr.).
τεκνό·ποινος, ος, ον, qui venge les enfants, Eschl. Ag. 155.
Étym. τέκνον, ποινή.
τεκνόποινος, Kinder rächend, μῆνις, Aesch. Ag. 150.
τεκνόποινος
τεκνό-ποινος, ον,
ποινή
- child-avenging, Aesch.