τηλαυγής

τηλαυγ-ής, ές, (τῆλε, αὐγή)

• far-shining, far-beaming, πρόσωπον, of the sun, h.Hom. 31.13; εἵματα, of the moon, ib. 32.8; φάος, φέγγος, Pi. P. 3.75 (Comp.), N. 3.64; ἀκτίς, ἀκτίνων σέλας, Ar. Av. 1092 (lyr.), 1711; στέφανοι Pi. P. 2.6; πρόσωπον θέμεν τ. to make it beam from afar, Id. O. 6.4: metaph., τ. νοῦς luminous meaning, D.H. Th. 30; σαφεῖς καὶ τ. αἰτίαι Jul. Or. 5.174d; λέξεις ἐπὶ τὸ -έστερον ἀχθεῖσαι Erot. Prooem.
• • II of distant objects, far-seen, conspicuous, σκοπιή Thgn. 550; κορυφά Pi. Pae. 7.12; φᾶρος B. 16.5; ὄχθος S. Tr. 524 (lyr.); of leprosy, LXX Le. 13.4, al.
  • III far-seeing, αἴσθησις, ψυχή, Hp. Ep. 17, 22 (Comp.). Adv. -γῶς, τηλαυγέστερον ὁρᾶν to see more clearly, D.S. 1.50, cf. Str. 17.1.30, Ph. 1.540, Ev.Marc. 8.25.--Poet. word, used in late Prose: δηλαυγῶς seems to be a different word.

τηλαυγής, ές, • adv. τηλαυγῶς , weit oder in die Ferne glänzend, fernher strahlend ; H. h. 31.13, 32.8 ; Theogn. 551 ; ἔργου πρόσωπον τηλαυγές, Pind. Ol. 6.4 ; φέγγος, N. 3.64 ; ἀστέρος τηλαυγέστερον φάος, P. 3.75 ; ὄχθος, Soph. Tr. 521 ; ἀκτίς, Ar. Av. 1092 ; ἀκτίνων σέλας, 1709 ; sp.D., δαλός, Ep.adesp. 372 (IX.675); Luc. Hipp. 7 ; – τηλαυγέστερον ὁρᾶν, weiter in die Ferne sehen, DS. 1.50.

τηλαυγής

• 1far shining ἀρχομένου δʼ ἔργου πρόσωπον χρὴ θέμεν τηλαυγές O. 6.4 ἀστέρος οὐρανίου φαμὶ τηλαυγέστερον κείνῳ φάος ἐξικόμαν P. 3.75 τηλαυγέσιν στεφάνοις P. 2.6 τηλαυγὲς ἄραρε φέγγος Αἰακιδᾶν αὐτόθεν N. 3.64 τηλαυγέʼ ἀγ κορυφὰν Pae. 7.12

τηλαυγής τηλ-αυγής, ές τῆλε, αὐγή

• • Ifar-shining, far-beaming, Hhymn., Ar.
  • IIof distant objects, far-seen, conspicuous, Theogn., Soph.
  • IIIadv. -γῶς, clearly, distinctly, NTest.