τριηρικός
τριηρικός, of or for a trireme
τρῐηρ-ικός, ή, όν,
- = τριηριτικός, σκεύη D. 47.19; λιμήν Str. 14.2.15, cj. in 13.2.2; αὐλεῖν τὸ τ. (sc. μέλος) Ath. 12.535d; but τὸ τ. the class which serves in a trireme, Arist. Pol. 1291b23.
τριηρικός, ή, όν, de trirème ; subst. τὸ τριηρικόν :
1 le chant des rameurs, chant rythmé pour régler le mouvement des rames, Ath. 535d ||
2 équipage d’un navire, Arstt. Pol. 4, 4, 21.
Étym. τριήρης.
τριηρικός, = τριηρετικός ; ηὔλει τὸ τριηρικόν, Ath. XII.535d ; τὸ τρ. = das Schiffsvolk, Arist. Pol. 4.4.
τριηρικός
from τριήρης
τριηρικός, ή, όν
- of or for a trireme, Dem.