About Report a problem

Menu

φιβάλις

φιβάλις, ἡ, = φιβαλέον ; τῶν φιβάλεων σύκωι. Pherecrat. bei Ath. III.75b ; Theophr. u. A.; vgl. Schol. Ar. Ach. 767, der auch bemerkt καὶ τοὺς ἰσχνοὺς τῶν ἀνθρώπων φιβάλεις καλοῦσιν.

Saved

Recent